ಕಾಶ್ಮೀರ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲೊಂದು ಕರಾಳ ರಾತ್ರಿ.
(ಭಾಗ ಎರಡು)
ಸಮಯ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೆರಡಿರಬಹುದು,
ಆಗ ಬಂತು ನೋಡಿ
ರಾಮಬನ ಜಿಲ್ಲಾ ಸರಹದ್ದಿನಲ್ಲಿರೋ ಪೊಲೀಸ್ ಚೆಕ್ ಪೋಸ್ಟ್.
ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ,
ಇಲ್ಲಿಂದ ಕಾಶ್ಮೀರದತ್ತ ಸಾಗೋ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗಾಡಿಯನ್ನೂ ಈ ಚೆಕ್ ಪೋಸ್ಟಿನಲ್ಲಿ ತಡೆದು,ಪ್ರಯಾಣಿಸೋ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಐಡಿ ಕಾರ್ಡುಗಳನ್ನು ಚೆಕ್ ಮಾಡಿ ಊರು ವಿಳಾಸ ವಿಚಾರಿಸಿ ಕಳಿಸೋದು ರೂಢಿ....
ಅವತ್ತೂ ಎಂದಿನಂತೆ ಅದೇ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು ಅಲ್ಲಿ,ನಮ್ಮ ಸರದಿ ಬಂದಾಗಲೂ ಅದೇ ನಡೆದದ್ದು,ನಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ಪೂರ್ವಾಪರ ವಿಚಾರಿಸಿ ಐಡಿ ಕಾರ್ಡುಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲಾಯ್ತು.
ಸರಿ ಇನ್ನು ಹೊರಡಬೇಕು.
ಆದರೆ ಹೊರಗಿಳಿದು ಗಾಡಿ ಡಾಕ್ಯುಮೆಂಟ್ ತೋರಿಸಲು ತೆರಳಿದ್ದ ಡ್ರೈವರ್ ಬರೋ ಸೂಚನೆಯೇ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ,
ಎಷ್ಟೋ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಬಂದವನು ಏನೇನೋ ಬಡಬಡಾಯಿಸುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೇನೋ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅತ್ತ ಹೋದ ಆಸಾಮಿ ಮಾತ್ರ ನಾಪತ್ತೆ....
ಈ ಬಾರಿ ಮರಳಿದವನ ಜೊತೆ ಒಂದೆರಡು ಪೊಲೀಸರೂ ಇದ್ರು,
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಐಡಿ ಕಾರ್ಡುಗಳ ಪರಿಶೀಲನೆಯಾಗಿ ಯಾರು ಎತ್ತ ಎಂಬೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಪಡೆದುಕೊಂಡದ್ದಾಯ್ತು.
ಪ್ರಯಾಣದ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿವರ ಕೇಳಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ಡಾಕ್ಯುಮೆಂಟ್ ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ್ದಾಯ್ತು.
ಇನ್ನೂ ಸಮಾಧಾನವಾದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಯದಾಗಿ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು(ಇದನ್ನು ಆ ಕಾಶ್ಮೀರಿಗಳಿಗೆ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಸಲ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪೊಲೀಸರು ಕೇಳಿದ್ರು ಈ ಮೊದಲೇ) ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟು ಹೋದವರು ದೂರದಲ್ಲಿ ಗುಂಪಾಗಿ ಪಿಸುಪಿಸು ಚರ್ಚೆ ಶುರುವಾಯ್ತು,
ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತು ನಡೆದ ಬಿಸಿಚರ್ಚೆಯ ನಂತರ ಮತ್ಯಾರಿಗೋ ಪೋನಾಯಿಸಿದವರೇ ಸೀದಾ ಬಂದಿದ್ದು ನಮ್ ಗಾಡಿಯ ಬಳಿ.
ಬಂದವರೇ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಕಾಶ್ಮೀರಿಗಳನ್ನು ಹೊರ ಕರೆದು ಒಂದಿಷ್ಟು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿ ಕೈ ಎತ್ತಿ ಮೊಣಕಾಲೂರಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ತಿಳಿಸಿ ತಪಾಸಣೆ ನಡೆಸಲು ಮೊದಲಾದರು.
ಸರಿ ಅದೂ ಆಯ್ತು ನಂತರ ಅವರಿಬ್ಬರ ಬ್ಯಾಗ್ ಚೆಕ್ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತಾಯ್ತು,ಅದನ್ನೂ ಕೋಳಿ ಕೆದಕಿದಂತೆ ರಸ್ತೆಯ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ ಹರಡಿ ನಮಗೂ ಅದಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಹೊರಟು ಹೋಗಿದ್ದಾಯ್ತು.
ಬಿಡು ಏನ್ ಮಹಾ ತಪಾಸಣೆ,ಆಯ್ತಲ್ಲ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಭ್ರಮ ಈಗಲಾದ್ರೂ ಹೊರಡಬಹುದೇನೋ ಅಂದ್ಕೊಂಡು ಎಲ್ಲರೂ ಕೈ ಜೋಡಿಸಿ ಮೊದಲಿನಂತೆ
ಬ್ಯಾಗ್ ಪ್ಯಾಕ್ ಮಾಡಿ ಡ್ರೈವರ್ ಗಾಗಿ ಎದುರು ನೋಡುತ್ತಿದ್ರೆ....
ಕಾರಿನ ಬಳಿ ಬಂದ ಪೊಲೀಸರು ಯಾರೊಂದಿಗೋ ಫೋನ್ ಲೈನಿನಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡೇ ಅದೇನೋ ಅರಿಯದ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಬಳಿಬಂದು...
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವರಿಬ್ಬರ ವಿಳಾಸ ಹಾಗೂ ವಯಸ್ಸನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಕಡೆಯವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದ್ದು "ನಿಮ್ ಬಳಿ ಕಪ್ಪು ಜಾಕೆಟ್ ಇದ್ಯಾ" ಎಂದು.
ನಮ್ ಡ್ರೈವರ್ ಕೈ ಎತ್ತಿದ್ದ "ನನ್ ಹತ್ರ ಒಂದಿದೆ ಬ್ಲಾಕ್ ಕಲರ್ ಜಾಕೆಟ್".
ಆಗ ನೋಡ್ಬೇಕಿತ್ತು ನೀವು,
ಆ ಪೊಲೀಸರ ಮುಖವನ್ನು....
ನಾಗವಲ್ಲಿಯ ರಹಸ್ಯ ಬೇಧಿಸಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್ ಮುಖದಲ್ಲಿತ್ತಲ್ಲ ಡಿಟ್ಟೋ ಸೇಮ್ ಟು ಸೇಮ್ ವಿಲಕ್ಷಣ ನಗು ಏನೋ ಸಾಧಿಸಿದ ಹೆಮ್ಮೆ ತಾಂಡವವಾಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಜಾಕೆಟ್ ಇದೆ ಅಂದಿದ್ದೇ ತಡ, ಮೊದಲಾಯ್ತು ನೋಡಿ ಪೊಲೀಸರ ಗುಂಪೊಳಗೆ ಸಂಚಲನ,
ಯಾರ್ಯಾರಿಗೋ ಫೋನ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾರೆ ಇನ್ಯಾರಿಂದಲೋ ಫೋನುಗಳು ಬರುತ್ತಿವೆ ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ,
ನಮಗೇ ಗೊತ್ತಾಗದಂತೆ ಇಬ್ಬರು ಗನ್ ಧಾರಿ ಪೊಲೀಸರು ಕಾರಿನ ಎರಡೂ ಬದಿ ಡೋರ್ ಬಳಿ ಪಹರೆಗೂ ನಿಂತಾಗಿದೆ.
ಆದರೆ ಮ್ಯಾಟ್ರು ಏನಂತ ಯಾರೂ ಹೇಳೋಕ್ ರೆಡಿಯಿಲ್ಲ ಕೇಳಿದರೂ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಸುಟ್ಟುಬಿಡೋ ದುರುದುರು ಲುಕ್ಕು.....
ಕೊನೆಗೂ ಬಳಿಬಂದ ಪೊಲೀಸನೊಬ್ಬ ಡ್ರೈವರನ್ನು ಕರೆದವನೇ ಗಾಡಿ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿ ಹೊರಡು ಎಂದಾಗ ಅಬ್ಬಾ ಮುಗೀತಲ್ಲ ಎಂಬ ನಿರಾಳಭಾವ ಎಲ್ಲರ ಮುಖದಲ್ಲೂ.
ಅದು ಇದ್ದದ್ದು ಮಾತ್ರ ಎರಡೇ ಸೆಕೆಂಡ್, ಯಾಕಂದರೆ ಆತನೂ ಕಾರಿನ ಒಳಸೇರಿಕೊಂಡವನೇ ಕಾರನ್ನು ತಿರುಗಿಸಲು ಹೇಳಿದ್ದು ರಾಮ್ ಬನ್ ಪೊಲೀಸ್ ಸ್ಟೇಷನ್ ಕಡೆಗೆ....
ಹೋಗಿ ಗಾಡಿಯಿನ್ನೂ ನಿಂತಿಲ್ಲ ಆಗಲೇ ಗನ್ ಮ್ಯಾನುಗಳು ಕಾರಿನ ಸುತ್ತಾ ನೆರೆದಾಗಿತ್ತು,ನಾವು ಕೆಳಗಿಳಿದು ನೆಡೆಯುತ್ತಿದ್ರೆ ಆಳಿಗೊಂದರಂತೆ ಬಂದೂಕುಧಾರಿ ಪೊಲೀಸರು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಒಳ ಬಂದು ಬಿಲ್ಡಿಂಗಿನ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬೆಂಚ್ ಬಿಸಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಮುಂದೇನು ಅನ್ನೋದೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಕೂತಿದ್ರೆ ಆಕಡೆ ಒಳಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಪೊಲೀಸಪ್ಪನೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರ ನೀಡಿ ವರದಿ ಒಪ್ಪಿಸಿ ಹೊರಟು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆತಂದ ಪೊಲೀಸು.....
ಈಗ ಮಾತ್ರ ನಂಗೆ ಎಡಗಣ್ಣು ಹಾರೋಕ್ ಶುರುವಾಯ್ತು,ಯಾಕೋ ಎಲ್ಲೋ ಮಿಸ್ ಹೊಡೀತಿದೆ,ಇದ್ಯಾಕೋ ಇಷ್ಟಕ್ಕೇ ಮುಗಿಯೋ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸ್ತಿಲ್ಲ ಏನೋ ದೊಡ್ಡದು ಎದುರು ನೋಡ್ತಿದೆ ಅನ್ಸೋಕ್ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ಈಗಲೇ.
ಯಾಕೆಂದರೆ ಅತ್ತ ನಮ್ ಗಾಡಿಯನ್ನು ಕಾಯೋಕಂತಾನೇ ಒಬ್ಬ ಗನ್ ಮ್ಯಾನ್ ನಿಯೋಜಿಸಲಾಗಿದ್ರೆ,ಇತ್ತ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೂ ಬಿಗಿ ಭದ್ರತೆ.ಇಡೀ ಸ್ಟೇಷನ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೇ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತ ತಮ್ಮ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು....
ಈಗ ಶುರು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡ್ರು ನೋಡಿ ಸ್ಟೇಷನ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ತಮ್ಮ ವರಸೆ.ನಿಮ್ಮ ಮೊಬೈಲ್ ಪರ್ಸು ವಾಚು ಸರ ಉಂಗುರ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಈ ಟ್ರೇ ಒಳಗೆ ಹಾಕಿಬಿಡೀ ಮೈ ಮೇಲಿನ ಬಟ್ಟೆ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಇನ್ಯಾವುದೇ ವಸ್ತು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ರೂ ಕೂಡಾ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಈಗಿನಂತಿರೋದಿಲ್ಲ.
ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣ್ತಿದ್ಯಲ್ಲ ಆ ಬೆಂಚ್ ಮುಂದಿನ ಆದೇಶ ಬರೋವರೆಗೂ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮಿಸುಕಾಡುವಂತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದರೊಂದಿಗೆ ನೀವು ನಮ್ಮ ಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದೀರೀ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿಯೇ ಹೇಳಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ಆರುವರೆ ಅಡಿಯ ಕಾಶ್ಮೀರೀ ಪೊಲೀಸ್.
ನಿಮ್ಗೆ ಗೊತ್ತಾ ಮೂತ್ರಖಾನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾದ್ರೂ ಜೊತೆಗೊಬ್ಬ ಗನ್ ಮ್ಯಾನ್ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಂದ್ರೆ ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ ಹೇಗಿರಬಹುದು ಆಗಿನ ಸ್ಥಿತಿ....
ಆಗ ಸಮಯ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಎರಡಿರಬೇಕು.
ನಾನು ಏನೆಂಬ ಏನೂ ಅರಿವಿರದೆ ಬೆಂಚು ಕಾಯಿಸುತ್ತಾ ಆಕಾಶ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಕಿಲೋಮೀಟರುಗಟ್ಟಲೆ ಹಾವು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದ ನಂತರ ಸಿಗುವ ಪರ್ವತವೊಂದರ ತುತ್ತತುದಿಯಲ್ಲಿ ಮೈಚಾಚಿರೋ ಏಕಾಂಗಿ ಪೊಲೀಸ್ ಸ್ಟೇಷನ್ ಅದು......
(ಮುಂದುವರಿಯುವುದು)

No comments:
Post a Comment